دارایی قانون دوره ای
فلزات قلیایی در گروه IA قرار دارند و خواص دوره ای آنها عمدتاً به صورت نشان داده شده است
از بالا به پایین، فلزی بودن عناصر فلزی قلیایی به تدریج افزایش می یابد (فلزی بودن عناصر را می توان از دشواری واکنش ماده ساده آنها با آب یا اسید برای جایگزینی هیدروژن، یا قلیاییت هیدروکسید هیدرات اکسید با بالاترین ظرفیت آنها استنباط کرد [2] )
هر عنصر فلز قلیایی فلزی ترین عنصر در همان دوره است.
فلزات قلیایی خواص مشابه زیادی دارند: آنها عمدتاً فلزات سفید نقره ای هستند (سزیم درخشش زرد طلایی است)، چگالی کم، نقطه ذوب و نقطه جوش پایین دارند و در شرایط استاندارد واکنش پذیری بالایی دارند. آنها به راحتی الکترون های ظرفیت را از دست می دهند و کاتیون ها را با 1 بار شارژ تشکیل می دهند. آنها نرم هستند و می توان آنها را با چاقو برش داد تا یک قسمت سفید نقره ای نمایان شود. به دلیل واکنش با اکسیژن هوا، سطح برش به زودی درخشندگی خود را از دست می دهد. از آنجایی که فلزات قلیایی از نظر خواص شیمیایی بسیار فعال هستند، معمولاً در روغن معدنی ذخیره می شوند یا در گاز کمیاب مهر و موم می شوند تا از واکنش با هوا یا آب جلوگیری کنند. در طبیعت، فلزات قلیایی فقط در نمک یافت می شوند و هرگز به صورت ماده ساده وجود ندارند. فلزات قلیایی می توانند به شدت با آب واکنش داده و هیدروکسیدهای قلیایی قوی تشکیل دهند و توانایی واکنش با افزایش جرم اتمی نسبی قوی تر می شود.
